Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XX

ACHTERUITGANG.

Het is laat in den avond en de rust begint neder te dalen over de groote stad. Ik kan niet werken en heb de boeken van mij afgeschoven, want ik moet aldoor denken aan het droevig verhaal, dat mijn vriend Rothari mij heeft gedaan. Een bitter droevig relaas, en terwijl het mij door den geest gaat, herinner ik mij eensklaps een vers van ik weet niet welken dichter over de lotgevallen van een paard, dat eerst in de renbaan schitterende triomfen behaalde, maar dan aftakelt, om eindelijk als trekschuitknol onder de handen des vilders zijn ellendig leven te eindigen. Een zeer bekend onderwerp en vermoedelijk is er meer dan ééne elegie op gedicht, waaronder zeker zeer sentimenteele. Met dat al moet ik vanavond wel denken aan dat minder worden, aan dat dalen, aan dat verschil tusschen de glorie van het begin en het smadelijk einde. Want het verhaal,

Sluiten