Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De heilige stad Jeruzalem wordt ingenomen en Salomo's voorhoven zijn tot een bouwval gemaakt, maar zelfs de puinhoopen stemmen nog tot eerbied en tot vroomheid, en de gewijdheid des tempels is over haar. Doch een hooge en trotsche berg, op zijne spitsen en tegen zijne flanken met eeuwige sneeuw bedekt, rein en maagdelijk in zijne onaantastbaarheid van door geen menschenvoet te zijn aangeraakt, jonkvrouwelijke Sneeuwkoningin in eene trotsche Alpenschoonheid, te heerlijk schier voor deze aarde.... en nu zijn de inenschen gekomen, zij hebben bosschen weggekapt, kloven aangevuld, tunnels 'geboord, ijzeren staven gelegd. Boven is een hotel gebouwd , naar de laatste eischen , het biedt elk gemak en elke weelde, zoodat nu de reizigers toestroomen en het wordt druk en luidruchtig, waar vroeger de heilige stilte was, eene voortdurende kermis der ijdelheid, eene profanatie van het gewijde. Dat is de achteruitgang van Roseggers „das ewige Licht." En dat is ook wat mijnen vriend Rothari is gebeurd, gelijk het met velen gebeurt.

Ik was een vriend van zijnen vader geweest, ik had zijn huwelijk bijgewoond, ik wist, dat hij iemand was van veel beloften. In zijn ouderlijk huis heerschte die geest, dien wij zoo gaarne , al of niet juist, Oud-Hollandsch noemen. Zijn plicht te doen, arbeid gewoonte en ontspanning uitzondering, degelijk en spaarzaam, huiselijk, weldadig, godsdienstig. Een groot gezin, een ouderwetschsolide huis en heelemaal eene ietwat ouderwetsche levensmanier en levensbeschouwing. Van dien geest doortrokken,

Sluiten