Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stichten en in couranten schrijven en armbezoeker worden en je de belangen aantrekken van allerlei soort armelui, wat tegenwoordig juist zoo in de mode is, als vroeger het kerkgaan. 't Zal er wel mee zijn als met allerlei andere dingen, waarvoor je vroeger zoo gloeien kondt.... lak en apekool allemaal. Zoo denk ik er tenminste over. Eene enkele maal, ja, dan geloof ik, dat toch eigenlijk de opvattingen en het leven van mijnen vader en van mijne moeder hooger stonden, maar als iets niet meer van den tijd is, breng het er dan maar

in en wat hen aangaat ja voor dit soort

leven waren zij zeker te goed."

Hij zweeg weder en ik ben zeker, dat hij wat naar onderen slikte. En het was wel treffend dit heimwee naar vroeger, omdat zijn leven toen nobeler, edeler, reiner was. De schemering was uit de kamerhoeken gekropen en kwam nu over ons. En daar ik zijnen vader zoo had liefgehad, mocht ik wel tot hem spreken met veel aandrang, dat hij nog tot het oude, gezonde, degelijke zou terugkeeren, met veel ernst, toen wij daar samen zaten in die stille, donkere kamer.

Maar niet. om mijnen vriend Rothari alleen gaat het. Velen zijn nog erger dan hij. En belangrijker, denk ik, dan onze politieke kwesties, onze kerkelijke twisten, ja belangrijker dan de uitvinding, dat wij niet meer mogen schrijven viscA en menscAen, maar dat wij er een vis en mensen van maken moeten — is die andere vraag, of dit niet eene bedreiging is, deze zedelijke achteruit-

Sluiten