Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Napoléon en daarmede zijn art. 340 »La recherche de la paternité est interdite« bij ons van kracht. Ten gevolge daarvan zijn van dat jaar af tot op heden bijna 600 vrouwen in ons land tot kindermoordenaressen geworden, zijn 450.000 kinderen geboren die geen recht op onderstand van hun natuurlijken vader konden doen gelden. Hoe velen dier duizende moeders, gebukt onder de schande, gestooten uit hare betrekkingen, te zwak om alleen de verantwoordelijkheid te dragen van die door-twee-menschen-begane daad, tot wanhoop zijn vervallen, dat weten we niet. Dit alleen is zeker dat het bestaan van zulke ongelukkigen nooit der maatschappij in haar geheel ten goede kan komen. Merkwaardig is dat in tal van verhandelingen over de misdadige jeugd, de ontvolking van Frankrijk, over abortus provocatus en prostitutie éénstemmig het verbod van het onderzoek naar het vaderschap als een der oorzaken wordt genoemd. Parent Duchatelêt geeft op dat 20°/0 der prostituées natuurlijke kinderen zijn; en hoevele ongehuwde moeders zijn er die, niet wetende waarheen zich in haar verlatenheid te wenden, dienzelfden weg opgaan, waarvan terugkeeren zoo goed als onmogelijk is.

Hoe was men intusschen in Frankrijk tot dat verbod gekomen? Tot einde 1700 gold daar de rechtsregel: »creditur virgini parturienti«, de barende vrouw wordt geloofd. Ook kennen we o. m. een arrest van 1661 dat bepaalde: «wanneer een meisje omgang met verschillende mannen heeft gehad, moeten ze allen tot het onderhoud van het kind bijdragen, omdat men niet weet wie de vader van het kind is«. In het jaar 1770 hield de advocaat-generaal Servan zijn reeds genoemd beroemd geworden requisitoir, dat onder den titel »plaidoyer a propos d'une grossesse« bewaard is gebleven. Hoe gemis van logica kan bedekt worden door oratorische

Sluiten