Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaven, bleek zeker hier: »0 tijd van deugdzaamheid, o eeuw van goede zeden. Hier hebben we een meisje, dat alle perken harer sekse heeft verbroken, dat zich door niets meer in toom laat houden. Ik wantrouw

haar, niét omdat ze een fout beging, maar omdat ze

daar voor uit is gekomen; dat toont in haar karakter een durf die haar uit hare sekse bant; ze is geen vrouw meer, ze laat zich niet breidelen door de opvattingen harer noch onzer sekse, elke man zou me minder wantrouwen inboezemen dan zij. Had zij gezwegen ik zou haar geloofd hebben, nu zij spreekt doe ik dat niet. Haar tranen konden bewijskracht hebben, nooit hare woorden.«

»Elle n'est plus femme!« Het stempel der onvrouwelijkheid gedrukt op de moeder die brood vraagt voor haar kind! En als ze dat niet wil, maar het evenmin aan kou en honger wil prijsgeven en de hand op het mondje drukt eer het zijn eerste kreet kan slaken, dan weer roept de wereld »onvrouwelijk!« Onvrouwelijk hoe men zich wendt of keert, als men maar iets doet wat den criticus die tegenover ons staat mishaagt. —

Toen den 4den Juni 1793 de wetgevende macht de positie der buitenechtelijke kinderen besprak was het Cambacérès die er voor pleitte »hun dezelfde rechten als wettige kinderen toe te kennen, met enkele geringe verschillen ten gunste van dezen en wel alleen daarom om de instelling van het huwelijk hoog te houden.« De Conventie maakte zijn standpunt tot 't hare; men treft dit dan ook zoo aan in 't ontwerp van den C. C. 9 Aug. d. a. v., waarbij o. m. het erfrecht der buitenechtelijke kinderen werd gelijkgesteld met dat der wettige kinderen. Dit ontwerp nu werd wel is waar gearresteerd, maar nimmer ingevoerd; vandaar dat een decreet van den 2den Nov. van dat jaar de positie der buitenechtelijke kinderen voorloopig regelde. Ongelukkig

Sluiten