Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

We raken hier op zeer glibberig terrein. Intusschen vlei ik me, ondanks 't pessimistisch »hoe dan ook geregeld« van den schrijver, een regeling verdedigd te hebben, waarbij de ongehuwde moeder niet deelt in de rechten »die slechts der wettige vrouw toekomen« en waarbij de ongehuwde vader heelemaal geen rechten, maar enkel plichten heeft. Wèl de manier dus om den man den kant op te duwen van het wettig gezin, en daarmee de «hartader van 't gezonde volksleven» des te krachtiger te doen kloppen.

En wanneer ik dit doe, plaats ik me op 'n voor de vrouw zeer zeker ongunstig standpunt. Want de eischen, waaronder het wettig gezin tot stand komt, zijn, indien consequent toegepast — en ik voeg er onmiddellijk bij: goddank is dat lang niet altijd 't geval — demoraliseerend voor den man, maar bovenal voor de vrouw. De eisch van gehoorzaamheid kweekt valschheid en list in 't vrouwelijk karakter, strekt — ook volgens jhr. R. — «inderdaad zeer ten nadeele van het huwelijksleven.«

Rechten die der wettige vrouw toekomen! ik zal ze der ongehuwde niet opdringen en zij behoeft ze ook niet, want ze heeft er die van grooter waarde zijn, rechten die de wettige vrouw mist. Zij althans heeft volkomen recht op haar kind; zij kan moeder zijn in den volsten zin van 't woord; zij hoeft niet te vreezen dat de echtgenoot haar steeds, elk oogenblik, schaakmat kan zetten, door de bedreiging haar kind van haar weg te voeren. Vergeet dit feit, vrouwen uit alle standen! nooit. Bedenkt toch eens dat als wij, voorvechtsters in de vrouwenbeweging, vóór alles vragen uw en ons kiesrecht, we dit doen in de allereerste plaats, niet om u te werpen in de eigenlijke politiek, met al 't getransigeer en gevergader en 't vele onverkwikkelijke dat daaraan vast is. Niet geruchtmakende daden vragen we van u, maar de leniging van

Sluiten