Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veel vrouwenleed. Is er iets »vrouwelijkers« denkbaar? Weet ge wel, moeders uit alle standen, dat ook volgens de wet van 6 Febr. 1901, waar wèl de term »vaderlijke« macht werd vervangen door »ouderlijke« macht, toch de vader de kinderen kan opvoeden en verzorgen naar z ij n inzicht, ze opleiden voor 't beroep dat hem passend voorkomt, ze kan doen verblijven waar hij verkiest? Begrijpt ge goed dat een der gelukkigste dagen in uw leven, de dag waarop-ge moeder wordt, u aan handen en voeten gebonden op genade en ongenade overlevert aan uwen echtgenoot, — wat er later uit hem moge worden, — omdat hij in 't kind 't scherpste wapen bezit dat tegen u gevoerd kan worden? Gelooft ge soms dat zulke onbarmhartige, zulke cynische wetten mogelijk zouden zijn, als ge zelf uw kiesrecht bezat? Ik vraag u niet wetten te bestudeeren, neemt slechts belletrie ter hand, die aan 't leven ontleend is. Leest eens het tooneelschetsje in »Lente« van 21 en 28 November 1903, leest vooral eens de novelle »Ontwaakt« ') van Emants. En vraagt u dan eens af: »mag ik terwille mijner ongelukkige medezusters met de handen in den schoot blijven zitten ?«

Aan de samenvattende argumenten van den Heer R., zooeven genoemd, wensch ik nog twee andere toe te voegen, die ik elders in zijn boek en in andere litteratuur over het onderwerp vond. Het zijn deze:

Het onderzoek werkt de onzedelijkheid bij de vrouw in de hand.

Schandaalprocessen en chantage zullen er 't gevolg van zijn.

Over 't eerste heeft een Duitsch rechtsgeleerde Zachariae de volgende vergelijking ten beste gegeven:

x) Voorkomende in »De Gids« van Januari 1896 en daarna opgenomen als No. 2 in den bundel »Vijftig».

Sluiten