Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gehad en steeds nog heeft? Elk die, zooals de leden van het Bestuur in de gelegenheid is, om van nabij kennis te nemen van het werk van de verkregen resultaten, moet uitroepen: Ziet, wat groote dingen doet onze God.

Bijzonder bekend werd dit jaar de arbeid onder de Emigranten en die van het Witte-kruis. De eerste had en heeft een trouw verzorger in onzen broeder Wagenaar te Rotterdam, daartoe door het Wereld-Comité ten vorige jare benoemd. De laatste had een rijk gezegend werker in onzen tweeden agent; thans niet meer. Tegen de emoties van zooveel zonden en lijden bleek ook hij niet bestand.

De Commissie voor den arbeid in Indië is nog bezig aan het voorbereiden van het werk. In Insulinde beginnen, moet gelijk staan met zóó aanvatten, dat de zaak menschelijker wijze gesproken, moet slagen. Wij hopen spoedig in staat te zijn meer te kunnen melden, vergeten we echter niet, dat de correspondentie met Java tijd vordert.

't Zij ons thans nog vergund een blik te slaan op den arbeid der afdeelingen en hare organisaties.

Wij mogen zeker wel vooropzetten, dat het ondoenlijk is in het bondsverslag al het voor de afdeelingen belangrijke te vermeldenwij kunnen slechts hier en daar een greep doen. Langzaam aan verkrijgt het geheel een organisatie, die telkens wijder kring trekkend, begint bij de afdeelingen om ten slotte in het Verbond zijn grootsten kring te hebben. Er sta echter vast, dat al wat door die organisaties gedaan en verricht wordt, moet strekken en strekt om den plaatselijken afdeelingen hulp te bieden. Ringen provinciale Commissies, heel het Verbond heeft geen andere taak dan deze. Nooit treedt het Verbond als geheel op anders dan in zijn algemeene vergadering. Heel het jaar wordt „getrennt marschiert", om aan het einde daarvan „vereint zu schlagen" Doch de legerkorpsen houden voeling met elkander. Ware dat niet zoo, de opmarsch reeds zou mislukken. Kunnen we het ons indenken! dat alle plaatselijke afdeelingen eenvoudig zonder eenigen band' geheel los, naast elkander staan? Isolement en solidariteit hebben' denzelfden stam, maar alléén staan en als één staan, is nog niet hetzelfde. De vragers van: „wat nut" mogen sterk zijn in hun eenzaamheid, maar zij vergeten toch niet, dat zij hun medeleden den ruimen blik niet laten geworden, dien samengaan met anderen geeft. Stelde men ons de vraag: meent ge, dat de arbeid der C. J. V. veld wint, dan zou het antwoord zijn: zeer zeker. Doch daartegenover staat, dat de heerlijkste lusthof een wildernis wordt als de tuinlieden niet arbeiden. Waar flinke tuinlieden den hof verzorgen, daar ligt wel niet de wasdom in hunne hand, maar ook belemmeren zij den groei niet, integendeel. En, dit voorop gesteld noodigen wij elk dringend uit eens te informeeren hoe het komt.' dat het in de eene afdeeling zooveel beter gaat dan in de andere' Rotsvast staat dan onze overtuiging, dat het hun, die medeleven met anderen, hun die iets doen, oneindig veel voorspoediger gaat, dan hun, die wachten, de armen slap in den schoot. Wij kunnen' niet alles opnoemen, wat werd gedaan trouwens de rubriek van

Sluiten