Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen de Chinees het wachtwoord hoorde, ging hij achterwaarts en liet den ingang vrij.

„Treedt binnen in deze arme hut", mompelde hij, „zij is niet waard u, den dienaar van den machtigen Kuang-ti te ontvangen "

De priester trad binnen,

„Zijn de broeders er reeds?" vroeg hij.

„Ja Heer," antwoordde de wachter van het huis onderdanig; „ook Isjin-hai van Peking is gekomen."

„Zijn zij voltallig?"

„Allen zijn bij elkaar tot op twee na, die echter ook spoedi" zullen komen."

Op dit oogenblik hoorde men voetstappen in de straten.

W eder werd op de papieren vensterruiten geklopt en nadat het wachtwoord gegeven was. (raden de beide personen die nog gemankeercl hadden, naar binnen.

Het huis, dat er van buiten zeer onaanzienlijk uitzag, strekte zich evenwel tot aan de rivier uit. Nadat de priester met zijn twee geleiders het vertrek verlaten had, waarin Kong slechts alleen als wachter overbleef, betraden zij een lange smalle gang.

Deze was door bonte papieren lantarens spaarzaam verlicht en vertoonde aan het einde een deur, waaraan de priester eeniae malen klopte. De deur ging open, zij traden binnen en bevonden zich tegenover ongeveer dertig personen.

He priester, die het opperhoofd der aanwezigen scheen te zijn,

nam ewi vei hoogden zetel in en sprak de mannen op de volgende wijze aan: &

„Broeders van het genootschap de Boxers, ik heb u bijeengeroepen, omdat ik gewichtige tijding uit Peking ontving. Tsjin-hai zal mijne woorden bevestigen. Hoort, de Keizerin-weduwe en het.

SUng" '-Yamen Z|jn m de handen der vreemdelingen. Deze bedriegen ons zonen van het Hemelsche rijk, in den handel, zij zoeken ons met een ijzeren vuist te onderdrukken en vestigen zich overal unne zendelingen bespotten den verheven Kuang-ti, den machtigen " 81 en al onze goden. Ik was in San Francisco en hoorde

Sluiten