Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de steden als loon voor hare inwilliging een of ander privilegie b.v. het recht eene jaarmarkt te mogen houden. De omslag of verdeeling der bede over de ingezetenen geschiedde, daar de rijkdom nog voornamelijk in land bestond, naar de morgentalen (getal morgens land), die iemand bezat. Toen later, bij de opkomst van handel en nijverheid, het geld veel ruimer werd, werd volgens schildtalen (een schild was eene munt van 14 stuivers) en inorgentalen aangeslagen. In het Bourgondische tijdvak werd het schild door het pond (ter waarde van een gulden) en de naam schildtalen door verponding vervangen.

Zoo groot was de liefde der ingezetenen voor Willem III, dat men hem eens meer toestond, dan hij vraagde. Doch deze goedgeefschheid bleef niet altijd bestaan, want later openbaarde zich ontevredenheid, toen herhaaldelijk beden gevraagd werden, o. a. bij de huwelijken van 's graven dochters. Eene dier dochters, Margaretha, was gehuwd met den Duitschen keizer, Lodewijk van Beieren; eene andere met Eduard III, koning van Engeland.

De zoon van Willem III, Willem IV, een oorlogzuchtig vorst, sneuvelde in Friesland (1345), en de keizer gaf Holland en Zeeland in leen aan zijne vrouw Margaretha, Willems zuster. Zij had met groote moeilijkheden te worstelen. De steden waren namelijk tegen haar bewind en verlangden haar zoon Willem van Beieren, tot graaf. De adel daarentegen steunde Margaretha. Een burgerkrijg begon, waarin "Willem zegevierde. Hij werd door zijne moeder als graaf erkend, en dus begon met hem, Willem T , het Beiersche huis (1354).

Met Willems troonsbestijging eindigde de burgeroorlog niet. In dien tijd streed in meer dan één land van Europa de adel tegen den burgerstand, In Holland duurden de twisten

Sluiten