Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

poort wenschte. Willem gaf bevel, er een gereed te maken en ging aan tafel. Gérard verborg zich nu in een donkeren boog of nis dicht bij het portaaltje, dat naar de eetzaal leidde. Toen de prins na den maaltijd zich naar eene andere kamer wilde begeven, kwam Gérard plotseling te voorschijn en schoot op twee voet afstands het pistool af, regelrecht op zijn hart. Drie kogels doorboorden hem, waarvan een zelfs nog met kracht tegen den muur aansloeg. De prins riep in het Fransch uit, zoodra hij zich gekwetst voelde: ,,0 God, ontferm U over mij en over dit arme volk!" Dit waren zijne laatste woorden, behalve dat hij, toen zijne zuster hem daarna vroeg, of hij zijne ziel aan Jezus Christus aanbeval, met eene zwakke stem antwoordde: ,,Ja!"

Aldus was het uiteinde van den grooten held van onzen vrijheidsoorlog. Zijn laatste woorden getuigen, hoe na degenen, voor wie hij zich opofferde, hem aan het harte lagen. Iiij blijft in onze dankbare herinnering leven als de ,,Vader des Vaderlands."

s 12. DE LANDVOOGDIJ VAN LEICESTER (1585—1587).

Meer dan zorgvol was bij den dood des prinsen de toestand des lands. De verslagenheid was algemeen. De bekwame Parma had bijna het geheele Zuiden veroverd en lag thans voor Antwerpen. Om de stad den toevoer af te snijden, had Parma met ontzaglijke moeite eene brug over de Schelde geslagen. Deze brug wist een ingenieur door een brander, die eene groote hoeveelheid buskruit bevatte, gedeeltelijk te vernielen, maar de Staatsoliën maakten geen gebruik van dit voordeel, en de stad moest zich weldra overgeven, waarna vele kooplieden zich naar Amsterdam, Rotterdam en

Sluiten