Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

raadpensionaris van Holland was onder hen de aanzienlijkste. Hij onderhandelde met de gezanten der vreemde mogendheden en verrichtte dus hetzelfde, wat tegenwoordig de minister van Buitenlandsche Zaken doet.

Een ander persoon van zeer grooten invloed was de stadhouder van Holland, die dezelfde waardigheid in Zeeland, Utrecht, Overijsel en Gelderland bekleedde. In de genoemde gewesten had hij de uitvoerende macht. Hij had het bevel over de troepen dier gewesten en was tevens het hoofd van het leger en de vloot der geheele Unie. Als zoodanig heette hij kapitein-generaal en admiraal der l nie. \erder had de stadhouder, in de eene stad meer, in de andere minder invloed op de benoeming van de leden der vroedschappen. In een der artikelen van de I nie was hem bij de oplossing van geschillen eene belangrijke rol toegedeeld. Het volk zag in hem het hoofd der Republiek; het buitenland m de Republiek eene gewone monarchie; de Aziatische vorsten spraken steeds van den koning van Holland.

De Statenvergaderingen der andere provinciën waren, gelijk gezegd is, op ongeveer dezelfde wijze samengesteld als die van Holland, en alleen van hare besluiten hing het af, hoe de provincie bestuurd zou worden. Natuurlijk, dat er soms ook zaken voorkwamen, die niet elke provincie voor zich kon beslissen, maar waaromtrent gemeenschappelijk overleg tusschen provinciën noodig was. Niet elk gewest kon bijv. een gezant zenden naar buitenlandschen hoven, en evenmin kon bijv. de koning van Frankrijk hier te lande zeven gezanten hebben. Ook ging het niet, dat elk gewest vooi zich onderhandelde over het sluiten van een vrede of vooi zich alleen oorlog verklaarde. Daarom zond elke provincie (Drente niet) eenige heeren naar Den Haag. Zij vormden de

Sluiten