Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onze admiraal D'Oquendo uit in zee te steken. Deze verschool zich achter de uitvlucht, dat zijne masten en stengen te Dover lagen, en dat hij gebrek aan kruit had. Trömp liet eerstgenoemde zaken halen en bood zelfs kruit aan. Toen D'Oquendo nog niet uitzeilde, gaf Tromp het bevel tot den aanval. Wij bevechten eene schitterende zege. Vijf duizend Spanjaarden vonden den dood in de golven; hunne geheele vloot werd vernield, terwijl wij geen honderd man en slechts één schip verloren. De overwinning bij Duins is de schoonste, die de Nederlandsche vloot ooit behaald heeft.

Dit was het laatste krijgsbedrijf van beteekenis. Frederik Hendrik wilde Antwerpen nemen, om Amsterdam, dat hem tegenwerkte en den vijand van het noodige voorzag, te vernederen, maar het mislukte. Later nam hij Sas-van-Gent en Hulst, en in 1645 vermeesterde de Fransche veldheer Condé, bijgestaan door Tromp aan dezeezijde, Duinkerken, waardoor wij van een vijand bevrijd werden, die onzen handel, zeevaart en visscherij onnoemelijk schade had toegebracht. Eindelijk kwam na langdurige onderhandelingen de vrede te Munster tot stand (1648). De koning van Spanje erkèhdede Nederlanden als vrije en onafhankelijke landen. Wij mochten onze veroveringen in Brabant, Vlaanderen en Limburg behouden. Die streken kregen den naam van Generaliteits-landen, omdat zij onder beheer stonden der Staten-Generaal. Staats-Braban t, Staats-Limburg en StaatsVlaanderen hadden dus niet, zooals de andere gewesten, eene Statenvergadering, die hunne eigen zaken bestuurde. Ook werd bij den vrede bepaald, dat de Spanjaarden hunne macht in de Oost niet verder mochten uitbreiden, en dat de Schelde door ons gesloten zou worden. Dit laatste geschiedde om te beletten, dat de handel van Antwerpen

ö*

Sluiten