Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pijnigingen, welke Cornelis de Witt met bewonderenswaardigen moed doorstond, hem geene bekentenis te kunnen ontlokken. Toch werd hij van zijne waardigheden vervallen verklaard en voor immer uit Holland verbannen. Cornelis liet nu zijn broeder Jan verzoeken bij hem te komen, ten einde te overwegen, of men in hooger beroep zou gaan. Nauwelijks was de raadpensionaris binnen, of eene groote menigte volks verzamelde zich voor de gevangenis. Door 1 ichelaar en anderen aangehitst, maakte moordlust zich van de geheele massa meester. Men bestormde de gevangenis, en de beide broeders werden op gruwelijke wijze omgebracht.

De rampen, die het vaderland troffen, hadden de verheffing van den jongen prins ten gevolge. In Veere begon de beweging te zijnen gunste, en weldra benoemde Zeeland hem tot stadhouder, daarna Holland, met intrekking van het Eeuwig Edict (1672). De moed herleefde, de aangeboden zware vredesvoorwaarden werden verworpen. De krijg werd voortgezet, en enkele gebeurtenissen gaven hoop voor de toekomst. Groningen verdedigde zich, onder bevel van Rabenhaupt, dapper tegen den Munsterschen bisschop en noodzaakte hem het beleg op te breken, terwijl Luxembourg's plan, om 's-Hage in brand te steken, door den snel ingevallen dooi mislukte. Had kolonel Pain-et-Vin zijn plicht gedaan , misschien ware de Fransche veldheer in onze handen gevallen. Dan werd nog Coevorden hernomen door Rabenhaupt en Van Tienen, een gewezen koster en bekwaam ingenieur. Dit alles gebeurde in 1672.

Het volgende jaar was ons gunstig. De Ruyter streed met goede uitkomst tegen de vereenigde vijandelijke vloten, eerst bij Schooneveld, daarna bij Kijkduin (1673). In bange spanning verbeidde Hollands kustbevolking den uitslag van

Sluiten