Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoewel hij groote voordeelen op het oorlogsterrein heeft behaald (Nederland doen ontruimen, Ierland veroverd, Namen genomen), was toch in den regel de fortuin tegen hem. Dit laat zich gemakkelijk verklaren, als men bedenkt, dat de beroemdste Fransche maarschalken, op het slagveld groot geworden, tegenover hem stonden, zij aan de spits van beproefde troepen, hij aan het hoofd van legers, uit allerlei bestanddeelen gevormd. Met buitengewone snelheid wist hij zijne nederlagen te herstellen, zoodat hij nooit het vertrouwen der soldaten heeft verloren. Als staatsman werd hij door niemand zijner tijdgenooten overtroffen.

Bij het groote bondgenootschap, door Willem tegen Lodewijk aangevoerd, was thans ook Engeland. Vroeger soms met Lodewijk verbonden, stond het thans vijandig tegenover hem. Dit was aldus in zijn werk gegaan. Koning Jacobus II, Willems schoonvader (Maria van Engeland was zijne vrouw), begunstigde zeer de Katholieken, en de klove tusschen hem en zijne onderdanen werd hoe langer hoe grooter. De geboorte van Jacobus' zoon, waardoor voor de Protestantsche Maria de kans verloren ging den Engelschen troon te bestijgen, deed vele Engelschen besluiten, Willem uit te noodigen om Jacobus te verdrijven. In 1688 stak eene vloot met een landingsleger in zee en kwam in de Torbay (bij Plymouth) aan. Op de prinsenvlag las men de fiere zinspreuk: „Je Maintiendrai, aangevuld met de woorden: ,,de vrijheden van Engeland en den Protestantschen godsdienst." Jacobus liet zich, ondanks Lodewijks waarschuwing, verrassen en vluchtte naar Frankrijk. Willem en Maria werden daarop tot koning en koningin gekroond (1689).

De nauwe betrekking, thans tusschen Engeland en de Republiek ontstaan, had hare voor- en nadeelen. Wij konden

Sluiten