Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Drente er nu ook bij) werd in districten verdeeld. Er waren 126 districten, dus telde de Nationale Vergadering 126 leden. Toen zij bijeenkwam (1796), gingen de oude Staten-Generaal uiteen.

Bij het ontwerpen eener constitutie of staatsregeling bleek de vergadering niet eensgezind te zijn. Volksregeering wilden allen, maar verder liepen de meeningen zeer uiteen. De eene partij wilde den gewesten grooten invloed geven op het bestuur hunner zaken, gunde hun eene zekere zelfstandigheid; zij wenschte, dat de republiek bestaan zou uit een verbond van gewesten, die meer of min onafhankelijk van elkaai' waren. De aanhangers dier partij heetten federalisten.

De andere partij wilde alle gewesten uit Den Haag bestuurd zien, hun zoo weinig mogelijk macht geven, opdat men niet den toestand onder de oude republiek terug zou krijgen. Zij wenschte dus bovenal de eenheid van het land gehandhaafd te zien, en hare aanhangers noemden zich unilarissen.

Deze partij had Holland op hare zijde, maar was in de Nationale Vergadering het zwakst, totdat Daendels 28 tegenstanders met geweld verwijderde en zoo aan zijne partij de meerderheid verschafte. Nu kwam, in 1798, eene nieuwe staatsregeling tot stand in unitaristischen geest. Om het oude provincialisme te fnuiken, werd het land in 8 departementen verdeeld, wier grenzen geheel verschillend waren van die der vroegere gewesten. Zoo bestond bijv. het depaitement van de Eems uit deelen van Friesland, Groningen en Drente. Kiezers waren alle 20-jarige mannelijke Nederlanders, die in de lasten der maatschappij hun aandeel droegen, lezen en schrijven konden, en de verklaring aflegden van „on-

Sluiten