Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het u belieft, eens over?" Was dat de geest der eerste christenen? Neen, neen, ik moet ze noodzaken te zien: den blinddoek, die hunne oogen bedekt, moet ik afrukken, en als zij mij zoeken te ontkomen in den eenen hoek, moet ik ze naloopen in den anderen en ze geen rust laten, totdat zij zich aan God overgeven en hunne zielen behouden worden. Dit moesten de christenen doen en dit kunnen zij doen. Wij moeten de menschen niet met vrede laten, maar ze noodzaken, om gered te worden, al ware het maar, om zicli van onze lastige bemoeizucht te ontslaan.

Waar is onze ijver voor den Heer? Waar zijn de Davids, die zeggen: „stroomen tranen ontvloeien aan mijne oogen, omdat de menschen uw wet niet in acht nemen?" „Maar," zult gij zeggen , „niet ieder kan openbare samenkomsten houden." Dat is mogelijk. Handelt in dat opzicht zooals gij wilt; werkt in stilte; gaat zoo zacht en liefelijk te werk als de morgendauw, maar doet iets!

Laat niet uwe familiebetrekkingen, uwe vrienden, uwe kennissen sterven, terwijl hun bloed aan uwe kleeding kleeft!!

Ik zal nimmer de uitdrukking van diepe zielesmart vergeten, die te lezen was op het gelaat van een jonge dame, die mij eens kwam bezoeken.

„Ik had een trotschen, ongeloovigen vader," zoo vertelde zij mij. „De Heer deed mij drie jaren vóór zijn dood tot kennis der waarheid komen, en van den dag mijner bekeering af gevoelde ik, dat ik er met hem over moest spreken, dat ik met hem moest bidden en smeeken, om het behoud zijner ziel. Maar ik had er den moed

Sluiten