Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zal vergeten hoe frisch, oorspronkelijk en diep geestelijk zijn voorstellingen waren. Maar de bijeenkomsten zelf, waren bij slot van rekening de wonderbaarste van alle uitingen van kracht in dezen gedenkwaardigen veldtocht.

Geen kerk of zaal kon de duizenden bevatten, die samenstroomden. Daarom bediende men zich van de grootst mogelijke overdekte ruimten, die te vinden waren. In New-York werd het onmetelijk Hippodromegebouw voor de bijeenkomsten gebruikt. Oorspronkelijk gebouwd voor spoorwegstation en daarna ingericht als paardenspel, leende het zich werkwaardig voor bijeenkomsten als die van Moody en Sankey. In onderdeelen verschillend op de onderscheiden plaatsen, waren de bijeenkomsten overal ongeveer gelijk. De volgende belangrijke beschrijving door Nathaniël P. Babcock, een ooggetuige van de tooneelen in het Hippodrome, welke hij beschrijft, moge dienen om een zuiver denkbeeld te geven van het werk van Moody in de jaren tusschen 70 en 80:

«Naar het Hippodrome!" zoo riep de geheele protestantsch-godsdienstige wereld van New-York gedurende de eerste maanden van het jaar 1876 — nu vierentwintig jaar geleden; en toch is de vreemdheid van die dagen, waarin over de groote wereldstad een atmosfeer hing, bezwangerd met de electriciteit van godsdienstijver nog versch in mijn geheugen. »Naar het Hippodrome!" De woorden werden uitgeroepen van den preekstoel van menige kerk — eerst als raad-

Sluiten