Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoek van dit platform was de loge — men kon het moeielijk een preekstoel noemen — vanwaar de predikant moest spreken. Sterk moest wel de rand zijn van de voorzijde van dezen preekstoel, want er waren tijden, wanneer de gewetens der menschen begonnen te ontwaken, en de groote Evangelist zijn ernstige blikken sloeg in de angstige gelaatstrekken van de menigte voor hem, dat zijn zware gestalte leuride op dien rand, terwijl hij de armen uitstrekte als om de heele wijde wereld van lijdende zondaars in één troostvolle omhelzing te omvatten.

Zoo zag Moody er uit, wanneer hij verscheen aan zijn begeerig, ernstig, afwachtend gehoor door dat kleine deurtje achter op het tooneel in het Hippodrome: een stoere gedaante in een nauwsluitende rok; een welgevormd hoofd, dat kleiner leek, dan het werkelijk was wegens de breede schouders en den korten nek, waarop het stond; een zeer behaard gezicht; de zwarte baard hing niet alleen over zijn borst, maar ook de beide wangen waren dicht begroeid; zijn voorhoofd leek laag ten gevolge van de projectie ervan buiten de lijn van den neus; scherpe oogen, met zware wenkbrauwen, terwijl een zware zwarte knevel den mond verborg. Toen Moody voor het eerst voor deze machtige vergadering in de wereldstad verscheen, droeg hij een Bijbel in de hand. Terwijl hij door den nauwen toegang liep, die er was tusschen het koor en de gasten op het platform en voor op het tooneel kwam, nam hij het Boek in de andere hand

Sluiten