Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gods kinderen, dat hij weinig vatbaar was om door wereldsche titels of persoonlijken naam getroffen te worden.

Op een van zijn groote Londensche bijeenkomsten hield Moody als gewoonlijk het oppertoezicht van het platform af over bet gaan zitten van de onmetelijke schare. Terwijl hij zoo bezig was en op het oogenblik, dat hij met bezorgd oog een paar oude. in het nauw gebrachte dames volgde, die te vergeefs een plaats trachtten te krijgen op de voorste rijen, bracht een vriend een beroemden Engelschen graaf op het platform.

»Het verheugt mij u te zien, Lord zei

Moody. »Zou u niet zoo vriendelijk willen zijn, een paar stoelen te brengen aan die twee oude dames daar?

De graaf deed het tot groote ontsteltenis van den eenigszins pluimstrijkerigen vriend.

Bij eene andere gelegenheid fluisterde men Moody met eenige zenuwachtigheid in, dat een zeker opgewonden vrouwspersoon in de zaal was gekomen.

Moody antwoordde kalm:

»Ik hoop, dat ze rijkelijk gezegend zal worden."

Deze onafhankelijkheid, voortkomende zooals bij hem het geval was uit verhevenheid en eenvoud van karakter en in het geheel niet uit zelfgenoegzaamheid, was een aanbeveling voor Moody bij alle klassen in Groot-Brittanje. Men vond noch kruiperige gedienstigheid, noch opgeblazen eigenwaan in deze eenvoudige, sterke, christelijke persoonlijkheid.

Sluiten