Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen werd hij bewusteloos. Tot op dat oogenblik waren geen medicijnen toegepast.

Het scheen de familie toe, dat hij nooit weer bij zou komen, zoo geheel en al was hij als een doode. Binnen een half uur echter herleefde hij door middel van stimulants en toen hij weer tot bewustzijn kwam, uitte hij met zwakke stem deze woorden:

»Geen pijn! Geen doodsvallei!"

Dadelijk daarop, toenemend in kracht, voegde hij er bij: »Als dit sterven is, dan is het heelemaal niet erg! Het is zoet\"

Een poosje later, plotseling zich opheffend op zijn elboog, riep hij uit:

»Wat beteekent dit alles? Wat gaat ge hier doen?" Zijn vrouw legde uit, dat hij niet heelemaal in orde was geweest en dadelijk werd alles hem duidelijk en hij zei:

»Dit is een vreemde zaak! Ik ben buiten de poorten des doods tot de portalen zelfs des hemels geweest en nu ben ik weer terug. Dat is vreemd!"

Weer zei hij: »dit is mijn kroningsdag! het is heerlijk!" en sprak over het werk, dat hij achterliet, aan zijn beide zoons de Northfield-scholen toewijzend en aan zijn dochter en haar echtgenoot het Chicago Bijbel-Instituut. Gevraagd wat zijn vrouw moest doen, zeide hij:

»0, mama is als Etoi, ons aller moeder!"

Op de dringende bede, dat hij toch nog langer bij zijn familie zou blijven, zeide hij:

Sluiten