Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Ik ben niet van plan mijn leven weg te werpen. Ik zal zoo lang blijven als God het wil, maar als mijn tijd gekomen is, ben ik gereed."

Nu zei hij iets, dat aantoonde hoe helder zijn geest was. Hij merkte op:

»Dit is de tweeëntwintigste December, niet waar? Vijf maanden geleden stierf Irene ... en in deze kamer?"

Het was feitelijk maar vier maanden (22 Augustus) maar overigens was hetgeen hij zeide, juist.

Nu scheen een nieuwe gedachte zich van hem meester te maken, terwijl hij ongetwijfeld de nieuwe kracht in zich voelde, die vaak het einde voorafgaat en hij riep uit:

»Ik ben er nog niet zoo zeker van of God niet een wonder met mij zal doen en mij weer opwekken. Ik wil uit het bed komen en in een stoel gaan zitten. Als God mij op die wijze door een wonder wil redden, dan is het goed; en zoo niet, ik kan even goed op een stoel sterven als in bed."

Zich tot iemand wendende, die warme doeken op hem legde, zeide hij:

»Kom, neem dit weg! Als God een wonder wil doen, hebben wij ze niet noodig en het eerste, wat wij behooren doen, dokter, is, naar ik meen, u te ontslaan."

Hij drong niet verder aan, echter, maar kon er niet afgebracht worden op te staan. Hij liep toen door de kamer naar een gemakkelijken stoel, waar hij een korte poos ging zitten. Een nieuwe bezwijming, die

Sluiten