Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een barbaar willen worden, die hier op de heide geheel verwildert. Ik ben jong en keer eens in de wereld terug, dus mag ik niet vreemd aan haar worden.

„Natuurlijk, natuurlijk, ik vergeet gedurig opnieuw het verschil tusschen jou en mij. Dus je wilt me wat mededeelen ? Des te beter, dan kan ik mijne oogen

sparen." . r .„

„Ik spreek niet van courantennieuws, oomliet. ',',Wat bliksem! zijn er nog particuliere berichten? „Ja, deze brief behelst ze."

„Ah, juist, de aangeteekende brief."

„Welke voor u allen waarschijnlijk even gewichtig

is als voor mij." „ .

De dames keken eensklaps op. Erika kwam naast den spreker staan en boog haar kopje nieuwsgierig over het couvert, maar de Overste liet zich achterover in zijn stoel vallen en zijn voorhoofd betrok.

„Heidaar, wat is dat? Hoe zouden mij nog zaken belang inboezemen, welke van buiten komen^

„De afzender van den brief is Geheimraad Eikhott. "Eikhoff?" — Koltitz wreef zich het voorhoofd. „Je

voogd? Wat wil die?"

Wigand ging zitten. „Gij kent hem als een voortreffelijk man en schattet hem, zoover ik weet, altijd zeer hoog; ook oom Eikhoff had steeds veel op met u. Een brave, fatsoenlijke kerel." De Overste knikte

nadenkend in zichzelf; „vergeet het nimmer, dat hij

jou arm wurm toenmaals zoo liefdevol in zijn huis heeft opgenomen. Wellicht was er een weinig egoïsme in het spel. Je moest zijn eigenen, nietswaardigen slungel tot een navolgenswaardig voorbeeld voor oogen

g-esteld worden." .. , ,

„Neen, Oom. Wat Eikhoff aan mij heeft gedaan geschiedde zonder eenige nevenbedoeling, en wat Joel aangaat, die is erg belasterd geworden. , , _

Nu dat mag zijn, zooals het wil, in elk geval hadt ie een 'voortreffelijken invloed op den bengel, en waar Eikhoff je als onbemiddelden wees heeft opgenomen

Sluiten