Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ergeren, dat Erika er zooveel ophef van maakt en het „betooverend! hoogst eigenaardig vindt.

De opgeblazen bengel vindt, dat het vanzelf spreekt, hij glimlacht goedgunstig en rekt de armen uit.

Ja, ja, nichtje, aan de muziek zal het met haperen. maar een tekst! een oorspronkelijke!^ bedwelmende tekst! een koninkrijk voor een tekst!!"

Daarbij zucht hij als een komediant op het toonecl, en pakt eindelijk — Gode zij dank! — de doedelkast in. Belachelijk! hij wikkelt ze in zijden doeken wrijft ze af en legt ze voorzichtig in de met fluweel bekleede kist alsof het ik weet niet welk prachtstuk was. Ali heeft niet eens een fluweelen kleedje op zijn mand. Een tekst?" vraagt Erika nadenkend, „is het dan zoo moeielijk, een gewenscht libretto te vinden? _

Moeielijker te vinden dan den steen der wijzen. Welk een moeite heb ik mij niet reeds gegeven, nichtjelief, om een geschikt op te snorren.

Het jonge meisje heeft het houtsnijwerk weer ter

hand genomen. ..

„Wat noemt gij „geschikt"? vraagt zij zacht. Hij staat op en gaat naast haar zitten, en raapt werktuigelijk de witte houtschilfers onder haar mes bij elkander. „Ja nu, iets, dat het eigenaardige van mijn muziek steunt, verheft en tot zijn recht doet komen! Gij hebt gehoord, welke de aard van mijn componeeren is wild, hartstochtelijk, vurig! Maar de tonen en klanken alleen kunnen het niet uitwerken; zij moeten hand m hand met de woorden en de handeling gaan. -Maar waar een dichter te vinden, die mijn genie volkomen

kan beeriioen en waardeeren?"

Zegf men niet, „soort zoekt soort" ?"^ Hij haalt de schouders op, grijpt eensklaps haar hand entokth gelaat daarop. „O Erika, het overkomt me niet dikwyis, dat ik zoo goed begrepen word, als hier bij u. W zou dat indertijd gedacht hebben, toen wij elkander voor de eerste maal op de heide ontmoetten, toen ik nog met blindheid geslagen was en volstrekt met

Sluiten