Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mannen van houden" - andermaal vatte hij Erika's hand en boog zich koen tot haar o\ e „

doelend ontvlammen, een zich overgeven zonder vragen gn overleggen, een pikant, geestig schermutselen, een

uiterlijk dat zonder preutschheid aantrekt en de zinnen

dronken maakt! Zoudt gij ook kunnen beminnen,

Erika, beminnen zooals...* . ,

juffrouw, hoeveel potten kruisbessen denkt gij, dat

we voor het eten te plukken hebben?

Met een kreet van ontzetting draaide Erika he gloeiende gezichtje om. Als op een spook staarde zij in het gelaat van moeder Doortje, dat, omlijst d flp w;tte neepjesmuts, als het hoofd van Holofernes in een kijkkast, tusschen de kamperfoeliebladen doorkeek. Eén pot vol heb ik. al," ging zij droogjes voort

„en als gij niets beters te doen hebt, helpt gij me zeker

W Joël^neep ^ de handen krampachtig samen, zijn blik schoot vonken, als wilde hij de oude met zijne vlammen als een heks verbranden. . _

Welk een onbeschaamde minachting, de ju rouw op" die manier te doen verschrikken, jouw boeren

ll0Ue°tgelaatstrekken van vrouw Hagen waren in heftige0 beweging, maar zij bleef volkomen kalm Waarom zou onze lieve juffrouw verschrikt zijn? Zij heeft nog nooit een woordje gekikt, dat met

menschen zouden mogen hooren! , i_nikte

Joel werd bleek van ergerms, Erika evenwel knikte

haastig en vol geruststellende vriendelijkheid: Onzin

Doortjelief! ik was eenvoudig verrast, omdat ik j

volstrekt niet had hooren komen." .

Wie luisteren wil, sluipt stil nader!" bracht de jonge Eikhoff met bijtende ironie tot Enka s vernieuw ontsteltenis in het bidden doch moeder Hagen scheen het volstrekt niet gehoord te hebben. „Ik pluk: n<°g eer, pot vol, juffrouw," zeide zij kalm, trok het hoofd uit de bladerenmassa terug en verdween.

Sluiten