Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als de Geheimraad een resultaat, een groot, schitterend resultaat te zien kreeg, dat Joëls talent bewees, zou hij hem nimmer meer hinderpalen in den weg leggen, dan zou hij zeer zeker de eerste zijn, die den zoon steunde, om hem tot eer en roem te brengen.

Doch hoe zou die uitkomst mogelijk gemaakt kunnen worden? Het eenige middel is een opera te componeeren, welke met één slag den naam Kikhoff wereldbekend en wereldberoemd maakt. Aan de muziek zou het niet haperen, daarvan houdt Erika zich overtuigd. Maar de tekst, de tekst!?

De wangen van het meisje gloeien van geestdriftige opgewondenheid. Zij ijlt als op vleugelen van den wind voort over de heide, welke zich langs den tuin uitstrekt. De hemel is met verwarde, hoog opeengestapelde wolkenmassa's, grijs op grijs, bezet, welke door den wind worden voortgezweept.

Het suist en knapt en kraakt in brem en leedoomstruiken, vlinders fladderen, bescherming zoekende, van bloem tot bloem, zwaluwen scheren pijlsnel laag langs den grond.

Erika's zomerkleed ruischt en klapt in den wind. De lokken fladderen om het verhitte voorhoofd, als verheerlijkt, wijd geopend zijn de groote blauwe oogen op den verwijderden, roodgevlamden horizon gericht.

Een operatekst!

Is het dan inderdaad zoo moeielijk, zoo onmogelijk, een libretto te schrijven, zooals Joël er een verlangt ?

Erika heeft zoovele opera's gehoord, zij weet zoo door en door, hoe tooneeleffecten verkregen worden, — zal zij zelve — zal zij ?

Zij drukt de handen zwaar ademhalende tegen de borst. Hij zou haar zijn leven lang, eeuwig, altijd en eeuwig dank verschuldigd zijn, zijn naam en de hare zouden te zamen weerklinken, zouden vereenigd worden in den jubelkreet van gloeiende geestvervoering! Zal zij het wagen? Waar vindt zij de stof, welke, gloeiende van hartstocht, een vrouw tot middelpunt

Sluiten