Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

buiten in het zilverwit licht. Om zijne lippen speelde een trek van spot. „Neen,- waarde Oom, ik behoor niet tot de fantasten, die een paar stralen der maan tot maneschijnsonaten en liefdeliederen bezielen, die krekelgepiep en kikkergekwaak poëtisch vinden en onmiddellijk een paar sentimenteele liederen ontwerpen. De hedendaagsche kunst is niet alleen oogenblikkelijk gevoel en gewaarwording, maar een studie, welke alleen verstand gebruikt, om effecten te weeg te brengen en iets nieuws, pakkends en oorspronkelijks uit te denken!"

„Inderdaad?" — Er vormde zich een scherpe plooi om de lippen van den ouden Heer. „Ik dweep met Wagner. De libretto's van den meester zijn maar zeer zelden amusant of naar den smaak der moderne wereld pikant en boeiend, zijn muziek versmaadt zelfs de alledaagsche melodie, welke op het groote publiek werkt, laat staan, dat zij zich van andere kunstgrepen bedient, welke „het origineele" moeten doen rijpen en de toehoorders overbluffen, en toch heeft zeker maar zelden een muziek meer succes gehad dan deze, welke zoo door en door de schepping eener door God begenadigde, ideale kunstenaarsziel is!"

Eikhoff glimlachte bijna medelijdend. „Wie is Wagneriaan? Uitsluitend de ontwikkelde, de kenner van muziek, die deels uit ijdelheid, deels uit navolging of uit eerbied voor de kunst met het marktgeschreeuw instemt en zich in den mantel der geestvervoering hult. Het groote publiek evenwel, het volk, zal nimmer de Wagnermuziek begrijpen en liefhebben, maar ik wil het hart van het volk winnen en wil er tot spreken, voor mijn part door de meest alledaagsche, maar nationale melodie op het draaiorgel."

„Voorzeker hij die slechts op het draaiorgel naar buiten werkt —"

Joël vloog met een vurigen blik op. „Slechts? Ik maak ook aanspraak op een verborgen orkest, ook op de vrijgevigheid van een Koning, om een eigen

7

Sluiten