Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meester. Wat moest er zonder hem gebeuren? Wat moesten zij zonder zijn steun en zijn zorgende bedachtzaamheid beginnen ?

Toen zij op zekeren avond met Erika en Wigand van het graf van den Overste huiswaarts keerde, roerde zij voor de eerste maal dat punt aan. Zij was zenuwachtig, angst en onrust deden haar stem trillen.

Erika wist, hoe zwaar deze vraag omtrent de toekomst haar moeder viel, haar blik rustte met een angstig smeekende uitdrukking op het ernstig gelaat van den jongen man, en voor de eerste maal in haar leven kreeg zij den indruk: „het is volstrekt onmogelijk dat wij van hem scheiden ! hij behoort bij ons, hij kan ons niet verlaten!" Nooit had zij zich zoo verlaten gevoeld als thans.

Haar vader was haar ontvallen, van Joel kwam geen woord van deelneming, geen vriendelijk troostende regel, dat was te veel smart op eens. Zij zocht hem met al de scherpzinnigheid der liefde te verontschuldigen.

Zeker vond hij geen tijd, geen oogenblik tijd. Ook hij moet de aangelegenheid in het ouderlijk huis regelen, hij moet de oude betrekkingen met zijne muzikale vrienden en meesters opnieuw opvatten, in den maalstroom van het stadsleven wordt allereerst de herinnering aan het gehate heidedorp op den achtergrond gedrongen.

Zij wordt niet toornig op hem, zij gevoelt het alleen zoo smartelijk eenzaam en zonder troost te zijn. De gedachte, ook Wigand te verliezen, doet haar ontstellen, want haar moeder heeft het haar duidelijk gemaakt, wat zijn heengaan voor het landgoed zou beteekenen. En nu vraagt hem de zacht in stilte weenende vrouw, wat hij omtrent zichzelf en zijn toekomst besloten heeft!

Erika's blik hangt aan zijne lippen. Nog nooit heeft zij zijn eerlijk gelaat zoo opmerkzaam bestudeerd als in dit oogenblik.

Sluiten