Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Goed. Ik dank je."

De deur ging toe. „Nu, mamaatje ?"

Mevrouw Eikhoff slaakte een zucht van verlichting. „In een hotel, dat een roep heeft als „Sint George", kan men iets dergelijks wel verwachten."

„Het hotel is uitstekend. Kijk eens in dit salon rond, ontbreekt u iets, dat tot gemak dient?"

De blik der vermoeide, doffe oogen van de jeugdige weduwe dwaalden door de elegante ruimte, zij was zonder twijfel bepaald bevredigend ingericht.

„En werp nu eens een blik hier uit het venster! Dat imponeerende plein is de Spianata! Zie die verbazende gebouwen, ware paleizen. Zie die café's, welke met al de verfijning der beschaving lokken, zelfs met de „Salle de Billards" en het aangenaamste illico, dat ooit een mensch den slaap uit de oogen gedreven en zenuwachtig gemaakt heeft. Hier wordt het bonte, amusante leven van Corfu afgespeeld! Met uw welwillend verlof zal ik na het avondeten nog een tijdlang gaan „boemelen", om me te overtuigen, of de Corfusche vrouwen werkelijk zoo schoon zijn, als haar roep zegt, dan of de oude schalk Homerus me nog verder in het land lokt, om naar een „Belle Hélène" te zoeken!"

„Zoek jij, mijn jongen, doch verlang van mij van avond niets meer, niets, ik moet slapen en gedurende eenige uren vergeten, dat me het verraderlijkste van alle schepen hierheen naar dit barbaarsche land gebracht heeft!"

De spreekster wendde het hoofd naar den spiegel en streek de in wanorde geraakte krulletjes op het voorhoofd zoo sierlijk, als hun vorm dit nog gedoogde, in..orde; de kellner trad andermaal binnen en bood dé spijskaart aan, waarop met een ietwat eigenaardig 1 ransch tintje, al de gerechten van een goed voorzien buffet voorkwamen.

Met uitzondering van de „gebakken inktvisch" droeg zij dan ook de volle goedkeuring van Mevrouw Eikhoff weg, die met zichtbaar herstelde krachten een zoo overvloedig avondeten bestelde, als moest haar ge-

Sluiten