Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in pension zijn, dat Mevrouw Eikhoff gaandeweg ongeduldiger wordt om de stad, zoowel als de table d'höte te leeren kennen.

In een hoogst elegant morgengewaad met langen sleep, dat uit zwart grenadin met kanten is vervaardigd, verschijnt de nog altijd jeugdig schoone weduwe eindelijk op het balkon, waar Joel vóór de heerlijk aangerechte ontbijttafel in een stoel ligt en Baedecker doorbladert. Hij kust zeer opgewekt en welgemutst

de kleine hand, welke hem bevallig wordt toegestoken, en werpt snel een onderzoekenden blik op de verschijning zijner moeder.

Alles schijnt in de beste orde, de luim, het toilet en de gisteren op zulk een zware proef gestelde gezondheid. Het haar is chic en sierlijk tot een kapsel opgemaakt, dat het kopje eenige jaren jonger doet schijnen; de rozetint van het licht bepoederde gelaat verhoogt het gezichtsbedrog evenzeer als de weelderige en toch nog slanke gestalte, welke zij met veel overleg en handigheid tot haar recht heeft doen komen.

De gelijkenis tusschen moeder en zoon is treffend, de tongen der vleiers in het vaderland beweerden, dat men beiden voor broeder en zuster aanzag.

Mevrouw Elly's oogen zien niet zoo hartstochtelijk, ongeduldig en onvoldaan de wereld in, als die van den jongen man, zij worden bij voorkeur met een dwependen glans opgeslagen, — ietwat dof en mat, als niet juist de zenuwachtigheid hare vonken er in

doet schitteren.

Een zekere trek van flegma, zooals de jaren gaarne in het gelaat van schoone, gevierde vrouwen schrijven, ligt op het bolwangig ovaal van het gezicht; dikwijls hangen de mondhoeken wat al te slap, als de weduwe van den Geheimraad onopgemerkt aan hare gedachten

audiëntie geeft.

Op het oogenblik is zij opgewekter en levendiger

dan anders. Zij leunt met de schoone handen op de ballustrade van het balkon, neigt zich voorover en

Sluiten