Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„De laatste aanval van roovers is dus zoo tamelijk verjaard. Deligeorgis heeft in dien tusschentijd meer teweeggebracht, dan menig ministerie in Duitschland; hij heeft den klassieken bodem van het schoone Hellas zoo veilig gemaakt, dat ik waarschijnlijk mijn revolver hier in den koffer laat, als ik mijn zwerftocht in het binnenland onderneem."

Je bent oud genoeg, —" Mevrouw de Geheimraad vergat zichzelve alleen in zeer opgewonden stemming zoover, dat zij aan den leeftijd van haar zoon dacht — „om zelf te weten, wat je te doen staat. Als je maar niet verlangt, dat ik je vergezel! Mij is een pleizierig hotel, dat ik bij ervaring als deugdelijk ken, in rust en vrede welkomer, dan Olympia, Athene en'geheel Arcadië, als zij alleen op dezelfde moeielijke manier als Corfu te bereiken zijn!"

„Mama, gij wilt niet meê?!"

Mevrouw Elly liet zich moede achterover in haar stoel vallen en keek knipoogend naar den blauwen hemel op. Hare blanke, mollige handen lagen rechts en links op de leuningen, roerloos en lusteloos, als een illustratie op de volksspreekwijze: „Alle vier uitstrekken."

oorloopig zit ik hier, en zoo spoedig, lieve jongen, beweeg ik me niet weêr van de plaats."

Joel blies een paar rookkringetjes uit. „Als gij hier net gezelschap vindt, zou het misschien het beste zijn," zeide hij gelaten, toestemmend knikkende. „De kunstreis, welke ik van plan ben te ondernemen, zou stellig voor een dame wat inspannend en moeielijk kunnen worden."

„Eh bien! Hadt je me maar reeds in Weenen of Iriëst achtergelaten! — Die tien weken in Oostenrijk waren charmant. Voor mij ten minste, op jou hebben ze, zonderling genoeg, weinig indruk gemaakt. Tot hiertoe heb je zoo goed als niets gecomponeerd?"

Eikhoff boog zich over de ballustrade van het balkon en klemde de monocle vóór het oog. Een paar aardige Grieksche boerenmeisjes waren babbelende op straat

Sluiten