Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de hoofdzaak was, naast de plaats van Mevrouw de Geheimraad zat de Engelschman.

Hoogst interessant. — Het licht in de natuur der Duitschers, alle buitenlanders eens voor altijd als iets heel bijzonders en zeer veel beters, dan de kinderen van Germanië te beschouwen. Het zelfbewustzijn der Duitschers kromt zich als de ellendigste worm, wanneer een paar overzeesche laarzen of slobkousen er over loopen naar het afgods-altaar van het „uitheemsche", waarvoor de Duitsche Michel (het eerlijke, maar domme Duitsche volk) van oudsher zijne eerbiedige buiging heeft gemaakt. Indien de buurman aan tafel ter rechterzijde een Duitscher was geweest, zou Mevrouw Elly zich over zijn „vlegelachtige ongemanierdheid" erg boos hebben gemaakt, doch nu het een wezenlijke Engelschman in levenden lijve was, vond zij zijn manier van doen uiterst origineel. Dat hij den zeer eigenaardigen naam van Smith droeg, verrukte haar. Mister Smith. Zij had hem op een Lord getaxeerd, maar men weet, hoe dun de Lords in het merry old Engeland zijn gezaaid. Dat Mister Smith van een Graaf of Hertog afstamt, spreekt van zelf, dat doen alle Engelschen, evenals alle Amerikanen zonder den millioenenachtergrond in Duitschland ondenkbaar zijn.

Daar Mister Smith opvallend leelijke handen had —Mevrouw Eikhoff vond ze „eigenaardig en karakteristiek" — rood, opgezwollen en gevlekt, alsof koude en hitte ze een leelijke poets hadden gebakken, coquetteerde zij zelve des te opvallender met de hare.

De vreemdeling bewonderde ze dan ook dienovereenkomstig. Den afstammeling van een Hertog boezemen brillantenringen geen belangstelling in, hij heeft er zelf zeker meer dan hij dragen kan en is onuitputtelijk rijk, derhalve geldt zijn opmerkzaamheid alleen de hand, welke ze draagt. Ook aan zijn pink schittert een diamant van hoogst zeldzame grootte, welke op ongewone manier is gezet.

Als hij zijn buurvrouw maar eens aanspreken wilde!

Sluiten