Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij sprak haar evenwel niet aan, eet en drinkt met zichtbaar genot en gaat geheel op in de overvloedige opvolging van spijzen. Alleen als de noodzakelijkheid het vordert, reikt hij aan zijn buurvrouw een schaal met compot of een sauskom over, trekt de wenkbrauwen een weinig op, glimlacht en zegt laconisch: „Please!"

Van een beleefd neigen van het hoofd weet hij niet, en ofschoon door de aanwezigheid van verscheidene touristen, die Corfu doorreizen, de ruimte aan de tafel op het oogenblik beperkt is, komt het hem volstrekt niet in het hoofd, ook maar een stroohalm breed op zijde te schuiven, om aan zijne dischgenooten meer ruimte te verschaffen. Zijn gezicht is knap, ofschoon de uitdrukking ervan niet bijzonder schrander is.

Een eenigszins blonde knevel, kleine, zorgvuldig rechtgeschorene bakkebaarden vóór de ooren en aschkleurig hoofdhaar passen goed bij het frissche, opgewekt blozende gezicht met de groote, ietwat starende blauwe oogen. Ook zijn kleeding is onberispelijk, hij draagt op volmaakt Engelsche manier een menigte van kleeren, en het verblindend witte overhemd verdwijnt achter een roomkleurige zijden das, welke als opschik één enkele parel draagt.

Lavendel-water en verlakte schoenen duiden aan, dat Mister Smith gewoon is, bijzondere zorg aan zijn tafeltoilet te besteden.

Mevrouw Elly spreekt Engelsch, zij brandt van verlangen, een onderhoud te beginnen, maar de zoon Albions schijnt er geen prijs op te stellen. Hij ziet haar aan en glimlacht.

Tegenover hen zit een Russisch echtpaar, Joel heeft zich voorgesteld en men begint een gesprek in de gangbaarste volzinnen uit de kleine Plötz. Het vlot niet bijzonder en Mevrouw de Geheimraad vraagt met verheffing van stem, in het schoonste Engelsch, waarover zij te beschikken heeft, of Madame la Comtesse niet liever in het Engelsch met haar praten wil?

Sluiten