Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Heiligen George" te blijven. Hij had behoefte aan ontspanning, en de lucht op Corfu werkte verdoovend, kalmeerend en een weinig benevelend op de menschen, — dat was goed voor hem, die te veel met het hoofd werkte. —

Wat hij wel werkt?

Mevrouw Elly had het hem gaarne gevraagd. Hij is een man tusschen de dertig en veertig jaren, zij houdt het er voor, dat hij een eigenaar van overzeesche handelshuizen is, — misschien heeft hij ook gestudeerd en bekleedt hij een hooge betrekking in Londen, — misschien is hij zelfs Diplomaat.

Het uur van den avondmaaltijd maakt, helaas ! een einde aan de voordrachten, muzikale genietingen moeten voor de culinarische het veld ruimen. — ^

Mevrouw Eikhoff verwacht in de geheimste schuilhoeken van haar hart, dat Smith haar den ■ zal aanbieden. — Mis. Hij laat haar nauwelijks voor zich door de deur gaan. Aan tafel bewaart hij weder het stilzwijgen en concentreert al zijn beminnelijkheid in zijn glimlachen. Mevrouw de Geheimraad bemerkt, dat er gedurende het eten geene andere goden voor hem bestaan.

Plotseling, — er heerscht juist een oogenblikkelijk stilzwijgen — richt hij zich op, ziet hij den artisjokkenstoel met osse-merg op het bord zijner buurvrouw en vraagt met onverstoorbare kalmte en luider stem: „Schatje — blieft u zout?"

Stormachtig gejubel, waar geen einde aan wil komen ! Mevrouw Elly wordt zoo rood en allerliefst verlegen als een jong nufje, — voortdurend rooder, toen Misten Smith, die onder handen genomen was, gelaten glimlachende zeide: „Ik wilde mijne Lady een liefdevol

woord zeggen!"

Na dit oogenblik besloot Joel, reeds morgen zijne koffers te pakken en verder de wereld in te trekken — Mamaatje was geketend. — Hem persoonlijk hield niets in Corfu terug.

Sluiten