Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mijn roem bereikt den hemel. Brandenburgs zandige grond werd mijn vaderland. Daarin ligt Berlijn. De Potsdammerstraat kent mij. In numero driehonderd en negen vond ik woning; links één trap hoog. Reiziger, komt gij naar Pruisen, denk aan Daphne! In Januari, den elfden, den dag, waarop ik geboren werd, vindt gij open mijn huis. — Reiziger, wees mij welkom !" — Joël barstte in een luiden schaterlach uit.

Dat was een prachtige scherts. Hier op den Acropolis, in het theater van Dionysus een uitnoodiging voor den elfden Januari bij een Mevrouw Daphne, woonachtig in de Potsdammerstraat N°. 309, links één trap hoog. Wie is' die Daphne ? Een gewoon menschenkind zeker niet. Een overmoedige, origineele vrouw. Of jonge dame? Ja nu, niets gemakkelijker, dan dat te onderzoeken. — EikhofF haalt zijn elegant notitieboekje voor den dag en schrijft de zonderlinge uitnoodiging er letterlijk in op, — hij is er de man voor, om er gebruik van te maken.

Daphne! — het komt hem voor, dat hij in Berlijn dien naam heeft hooren noemen. In den kunstenaarskring. — Ongetwijfeld is zij ook een kunstenares. Dat zijn geheugen zoo ellendig is! — Bepaald, hij heeft van een Mevrouw Daphne zoo en zoo in Berlijn gehoord. Maar wat? Zijn moeder herinnert het zich misschien beter.

In elk geval is dit een lichtpunt in de donkere verveling van een Acropolis. Terwijl hij de gedachte uitspint, hoe Mevrouw Daphne bij zijn bezoek in Berlijn verbluft zal staan, hoe er aan deze eerste maas van een gouden netje tallooze andere geknoopt zullen worden, om er het grillige vogeltje in te vangen, komt hij langzamerhand weder in goede luim. Hoe interessant, hoe amusant, als de onbekende gast in de gedaante van een Joël Eikhoff, den beroemden componist der Dorpslurley, in het salon van Madame Daphne zal verschijnen! —

Ware het vooreerst maar zoover! Ware vooreerst

Sluiten