Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hemel gevestigd zijn, maakt hij een driftige beweging, om naar hem toe te gaan.

De Consul houdt hem tegen. „Waarheen?"

„Den verwonderlijken speelman van naderbij zien — met hem spreken! — Wees gij mijn tolk, mijn waarde!"

„Verlorene moeite!" zegt Hamburger glimlachende. „Spiro Malia is op dit oogenblik aan de wereld en aan ons ontrukt!"

„Zijn geestdrift zal toch eindelijk ophouden!'

Een zacht gichelen van de dames, — een luid lachen van de heeren. — „Geestdrift? — Hoor eens, mijn waarde Heer Eikhoff en blijf bij uw verstand, de man is — stomdronken!!"

„Dronken? — ondenkbaar!"

„Ziet gij, hoe hij alle aanstalten maakt, om zijn roes thans uit te slapen? Het concert is geëindigd. Onder de veranda evenwel zingt de theeketel van onze goeie huisvrouw de meest uitnoodigende wijzen als realistische voortzetting, en als gij er belang in stelt, vertel ik u daar de zonderlinge geschiedenis, hoe Goedland in het bezit van dezen origineelen huismusicus kwam!"

En of het hem interesseerde! Een koortsachtige opgewondenheid had den jongen componist aangegrepen en hij was nauwelijks in staat het oogenblik af te wachten, waarop de „personalia" van Spiro Malia hem de zekerheid gaven, dat hij met een man te doen had, wiens betooverend genie nog geen deskundige vóór hem had ontdekt, om ze als „eigene goddelijke vonken der geestvervoering" in de wereld te dragen.

Wat men hem van den dronken man bij de keldertrap vertelde was weinig, maar toch voldoende, om Joël Eikhoff met één slag op het toppunt zijner hoogste wenschen te verplaatsen. Hij had gevonden wat hij zocht, het Daneërgeschenk eener goedgeluimde muze, die gekscherend haren jonger een menigte gouden

12

Sluiten