Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitdrukking te geven, dan door het lied der liefde van meester Wagner met glasheldere stem in de „ontboeide lente" uit te jubelen.

Hoe zou zij het zelve inzien en begrijpen, wat er met haar had plaats gehad. Hoe zou zij haar innerlijke kalmte terug erlangen, na al de afwisseling en verandering, na den grooten ommekeer, welke haar gansche ik, als in een droom, had ondergaan?

Welk een gezegende, door God begenadigde winter lag er achter haar!

Thans eerst, nadat zij het zwart op wit had gelezen, dat zij iets groots, iets werkelijk schoons en blijvends had Voortgebracht, — thans eerst kwam zij tot het volle besef van het waagstuk, dat zij ondernomen, van de bedwelmend hooge overwinning, welke zij behaald had.

Een overwinning? — Geen overwinning zonder voorafgeganen strijd. Had ook zij gestreden ?

Wie in Ellerndörp zou dat kunnen beweren, wie had er vermoeden van het worstelen en strijden van een meisjeshart, van de verbazende omwenteling in een kopje, dat toch met zulke kalme, opgeklaarde oogen de wereld tegenlachte?

En toch lag er een zware strijd achter haar.

Terwijl daarbuiten de natuur in een gevoelloozen doodslaap lag, terwijl ijs en sneeuw alle mogelijk uitspruiten en ontkiemen verstikte en tenauwernood een menschelijke stem de drukkende stilte verbrak, — gistte en werkte het achter Erika's voorhoofd, worstelden bovenaardsche machten zich vrij uit de knellende boeien, welke ze geketend hielden, ontwikkelde zich het geestesvonkje talent tot de reusachtige vlam van het genie!

Wat er van kleingeestig vooroordeel, van bekrompene begrippen omtrent vrouwenemancipatie, van schroom en moedeloosheid, van ontmoedigenden twijfel aan eigen kracht in het hart van het jonge meisje sluimerde, ontwaakte eensklaps en trok te velde tegen den

Sluiten