Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook Erika's blijmoedig vertrouwen ging over in een gevoel van bange moedeloosheid, toen eindelijk het voltooide werk vóór haar lag en zij het besluit verbeidde, dat het de wereld inzenden zou, om den zwerftocht van hart tot hart te beginnen!

Wat is zulk een boek toch anders dan een zwervend knaapje, een opgewekt of treurig, een van de overwinning zeker of een schroomvallig knaapje, dat aan alle deuren en menschenharten klopt met de bede: „Neemt me bij u op!"

Dikwijls gelukt het, dikwijls vindt het nimmer rust en kalmte.

Nog eenmaal voerde Erika in haar binnenste een strijd om de overwinning en andermaal was het de geest der kunst en der liefde, welke haar behaalde.

Welk een lang wachten! —■ welk een hopen en vreezen in voortdurende pijn!

Nog nooit hebben Wigands oogen zoo vol bekommering op het lieve gezichtje gerust als thans, nu de wangen gedurig verbleeken, nu een koortsachtige, pijnlijke onrust uit de oogen spreekt.

En daarna hebben de winterstormen uitgeraasd, daarna schittert een zon aan den hemel, zoo groot, zoo heerlijk, zoo stralend helder als nooit te voren, voor eeuwig vereenigd zijn liefde en lente!

De brief! — De brief!!

Zij was nauwelijks in staat hem te lezen. Het dwarrelde en wemelde vóór haren blik, tot de overgelukkige tijding, welke haar een droom toescheen, zich gedurig helderder en duidelijker aan haar opdrong. „Spooksels", de voortreffelijke, eigenaardige roman, is ter plaatsing in een der meest gelezene dagbladen aangenomen.

De chefredacteur schrijft persoonlijk, uiterst vriendelijk, en zeer uitvoerig.

Hij verzoekt eenige bekortingen te mogen maken, welke zeer in het voordeel van het werk zullen zijn. Het draagt in zijn geheel zijn vollen bijval weg. — Ofschoon men heden ten dage meer van het realistische

Sluiten