Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huldigen en haar aan zich te ketenen, als de wereld het nietige heidebloempje met den stralenkrans van roem en onderscheiding tooit.

Dikwijls overvalt haar een gevoel van hartstochtelijke fierheid, dat er tegen opkomt, de speelbal te zijn van een man, die iemand willekeurig tot zich trekt of van zich stoot, al naarmate het in zijn belang is — en in de gevoeligheid van zulk een oogenblik was zij tot het besluit gekomen, van alle eer afstand te doen, teneinde op Joëls gevoel geen invloed uit te oefenen.

Haar hart klopte onstuimig bij de gedachte, alleen tengevolge van haar succes door hem bemind te worden. Wijdde zij hem haar vol, rein, gansch „ik" zonder te vragen, of Joël Eiklioff beroemd zal zijn of niet, dan verlangde zij ook van hem een liefde, welke, alleen haarzelve en geen uiterlijke waarde geldt.

Zonder twijfel zou Joël op zijne forsche, dikwijls zoo onbarmhartige manier de vermetelheid der „kleine onschuld van het platte land" in een belachelijk daglicht plaatsen en geeselen, wanneer de „Spooksels" door publiek en critiek veroordeeld mochten worden, en deze spotternij zou haar precies even onverdragelijk zijn, als de vereering, welke hij in het tegenovergestelde geval eenvoudig aan haar beroemden naam zou schenken.

Daarom had zij het besluit genomen, onverschillig, hoe het waagstuk uitvallen mocht, haar auteurschap geheim te houden, om het als hoogste troef van geluk eerst dan uit te spelen, als de liefde haar hart de overwinning had geschonken.

Alleen door c}it hart — niet door haar geest wil zij haar geluk veroveren.

Is Joëls liefde zoo oprecht en waar, dat hij het onbekende, eenvoudige heidekind tot zijn gade maken wil, dan zal zij beloond worden door de huwelijksgift in lauwren, welke het weegbreeplantje als schoonste verrassing zal medebrengen !

Daarom zwijgen! onverbiddelijk zwijgen, ook tegen-

Sluiten