Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

welken Erika in den grond zal slaan, om geluk en zaligheid te vinden, integendeel, hij wil en moet haar

helpen. . ,

Wie zal anders voor haar in de bres springen, als

hij zelfs een verrader wil worden?

Wee der liefde, welke ter wille van de liefde zich niet weet op te offeren, zij is de ware niet! ^

Bliksemsnel kruisten zich de gedachten m zijn liootd, en zonder te vermoeden, dat hij juist tegenover het venster, in den weerschijn van het goudkleurig avondlicht zat, waande hij zich door de schemering beschut en gaf zich derhalve geen moeite, om den zielestrijd te verbergen, welke zijne verraderlijke lijnen door zijn

aangezicht trok.

Erika evenwel, die met de meest mgespannene opmerkzaamheid zijn gelaat gadesloeg, las daarm als in een geopend boek, en zooals reeds eenmaal aan het bordes van het landhuis, week ook thans al het bloed uit hare wangen bij het instinctmatig gevoel, door hem bemind te worden. Haar hartslag stond stil onder den pijnlijken indruk van dit oogenblik.

Hij bemint haar! De gedachte, haar _ naar J oels ouderlijk huis in diens onmiddellijke nabijheid te moeten laten trekken, heeft een vreeselijke uitwerking op hem gehad. Zij zag het in zijne oogen, zij las het m elk zijner gelaatstrekken, hoe jaloezie, smart, hartstochtelijke heftigheid en verbittering in hem worstelden.

Wat is natuurlijker, dan de aandoening van echt menschelijke zelfzucht, zoo hij van de macht welke de moeder hem in handen geeft, gebruik maakt. Hij weet zeer beslist, dat Mevrouw Koltitz blindelings zijnen raad volgen zal, zonder aan Erika's bidden en smeeken het por te leenen, hij kan haar met gemak vele verdachtmakingen influisteren, zijn veeljarig verblijl in de woning van den Geheimraad geeft hem den schiin dat hij het best van allen op de hoogte is.

En hoezeer Erika ook tegen haar beter bewustzijn kampt, zoo weet zij toch, dat een menigte kleine feiten,

Sluiten