Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En toch, kan een groot, schitterend succes ook niet alles ten beste keeren en een crisis in zijn karakter teweeg brengen, welke den mismoedige, zoo langen tijd door den wil des vaders onderdrukte en gekwelde plotseling naar lichaam en ziel gezond maakt?

Het jonge meisje zou zich gaarne die overtuiging eigen maken, maar gedurig komt opnieuw de gedachte in haar op, dat Joëls karakter niet van tijdelijke tegenspoeden invloed heeft ondervonden, maar steeds onaangename eigenschappen heeft gehad.

Heeft Wigand niet onvergelijkelijk meer hards en treurigs doorstaan? Is hij, de vroeg verweesde, niet van kindsbeen af een stiefkind van het geluk geweest ? Heeft hij niet altijd van verre moeten staan, terwijl Joël zich in het volle genot des levens verheugde, heeft hij niet in zuren arbeid om zijn bestaan moeten worstelen, veel zwaarder en bitterder, dan Joël gedurende de drie maanden zijner „verbanning", gedurende welke hij, met de handen in den schoot, als een prins geleefd en toch onafgebroken gemord en geprutteld had ?

In vergelijking van dien strijd om te zijn of niet te zijn, zooals Wigand dien zijn leven lang heeft gevoerd, doet zich het korte worstelen van Joël voor als een droppel tegenover de zee. Heeft Wigand ooit een woord van verbittering over zijn vreugdeloos bestaan doen hooren? — Neen! Hij dankte vol kinderlijke vroomheid en ootmoed zijnen God dag aan dag, dat Hij hem door zijne gezonde handen zoo rijk had gezegend, dat Hij hem kracht geschonken en in staat gesteld had, te kunnen arbeiden. Wie had in Ellerndörp ooit een onvriendelijk woord van Wigand gehoord, wie zag hem ooit met een knorrig, Ontevreden gezicht ?

Wigand, altijd Wigand! Waarom dringt zich zijn beeld gedurig opnieuw verduisterend vóór het schoone, ideale gelaat van Eikhoff?

Vroeger heeft Erika ongeduldig dergelijke gedachten onderdrukt, heden spint zij ze al verder en verder uit, met een zekere voordacht, als voelde zij zich gedrongen,

Sluiten