Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

behaalde menige geheime overwinning, en menio-e heimelijke bede steeg uit het hart der moeder tot God

dacht°g' Z1J" ^ ^ teru^komst harer lieve trekvogels

Wat in den stillen vrede der eenzaamheid zich te

egmatisch en blind naast elkander beweegt, zonder de noodzakelijke opwekking tot opzien en erkennen, dat schudt dikwijls het stormachtige leven en drijven der wereld uit den slaap, en wat hier dagelijks op grooten afstand tegenover elkander staat, zonder nader tot elkander te komen, dat drijft het springtij daarbuiten elkander in de armen. Wellicht — wellicht rukt het ook voor eeuwig uit elkander.

Eindelijk waren de koffers gepakt.

Met een hevig kloppend hart drukte Erika het zachte \ i ten hoedje op het lieve kopje en liet zich door mamaatje den warmen bonten reismantel om de schouders hangen, terwijl moeder Doortje, niettegenstaande Z1) onverzoenlijk bromde, een groote tasch met proviand voor de reis aansleepte.

AU waggelde snuffelend naast haar en zelfs Erika's allerhartelijkst afscheid van dezen aangenomen zoon van het huis Hagen kon geen zachtere stemming- in de gekrenkte pleegmoeder in het leven roepen

„Als de lieve God de harten te klein geschapen heeft zorgt Hy wel voor een dubbel groote maag " merkte zij bijtend op en Erika vloog haar luid lachende

™ , r\. S u" verzekerde: «Wat ben je toch voor een kluchtige brompot, oudje! Kijk nu maar dag aan

dag den weg uit! Als ik met een buitenlander als

leer°„Skea„'„e"r aanriide"' ZU' * mij" ^ hart

Hoe bekoorlijk stond haar die overmoed1 De

wangen lachten als rozen onder de fijne voile en de oogen schitterden, alsof er twee heldere sterretjes van den hemel waren gevallen.

Wigands blik omving het bekoorlijke beeld vol a erru 'mg, en het gevoel, zich voor een paar uren

Sluiten