Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch namelijk de onvermijdelijke toiletvraag gaarne eens met je behandelen, of je voor de campagne, welke je wacht, voldoende toegerust bent!"

„Daarvan kunt gij toch overtuigd zijn, mamaatje; bekijk ze maar eens, hoe allerliefst en chic zich zelfs een heidebloempje tooien kan, als er smaak bij zit! — Voor Erika ben ik volstrekt niet bang, maar het exterieur \ an den goeden Wigand drukt als een spooksel op me. Bij hem is in dit opzicht geen ding onmogelijk, zelfs een duffelschen pijekker en vetleeren laarzen aan het diner niet! — Hoe zag hij er gisterenavond weer uit! — bespottelijk! — Als ik hem op straat ontmoet had, dan zou ik: „goeden morgen, oom Brasig!" hebben geroepen!"

„Hij is van plan zich in het nieuw te steken !"

waagde Erika vergoelijkend in het midden te brengen, maar bij den blik op den hoogst eleganten jongen heer vóór haar, viel het verschil tusschen de pleegbroeders ook haar ietwat beangstigend op.

„Xu, past dan op, kinderen, dat hij niet naar den eenen of anderen onmogelijken kleermaker loopt en de groote uitgave weder bespaart door een antideluviaanschen snit. Ik kan me er helaas niet mede bemoeien, mijn hoofd loopt tegenwoordig soms om. Thans zal ik

- nog een oogenblik naar de repetitie rijden en dan

o ja, mijne dames goed, dat het me invalt, ik kan

helaas — ik zeg, helaas! — heden niet met u ontbijten, ik moest gisterenavond mijn woord geven

hoe dat zoo...."

„Arme schelm!" — viel mevrouw Elly, achterhaar kanten zakdoek geeuwende, hem in de rede. „Wat verlangt men dan nu weer van je!!"

„Ik moet met de Dorpslurley en hare medespeelsters oesters gaan gebruiken, mamaatje! — daar valt niets aan te veranderen — de meisjes zijn het gewoon, dat men haar het hof maakt!"

„Natuurlijk — natuurlijk. Ik begrijp het. 't Spreekt vanzelf dat we je verlof geven. Pas maar op, dat je

Sluiten