Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tijdig voor het diner terug bent, je weet, dat het zeer veel op enkele persoonlijkheden aankomt!"

„Stel u gerust, — ik ben zoo precies, dat denzon voortaan bij mij zal laten vragen hoe laat het is!"

Hij nam afscheid en vertrok. Erika ging naar haar kamer om haar goed af te leggen. Hare slapen bonsden. Een bijna uitgedoofd vuur was eensklaps weder in haar hart ontvlamd, maar zonderling — reeds trokken rookwolken er over heen, welke het temperden. In het eerste oogenblik had Joëls gedrag een sterk bedwelmenden indruk op haar gemaakt en hare oogen verblind, — doch hoe meer het bloed uit hare wangen week, des te helderder keek ook haar geestesoog.

Waarom veranderde hij zijn gedrag zoo geheel en al, toen Mevrouw de Geheimraad binnentrad? Schaamde hij zich voor zijn gevoel of vond hij het onbehoorlijk. Ta, dat was het juiste woord er voor. De manier, waarop hij hare handen drukte en kuste, waarop hij haar aanzag, was niet eerbiedig, en ook de hartstochtelijkste liefde mag tegenover een dame nooit den eerbied uit het oog verliezen, zoo zij geen beleediging zal worden.

Erika drukte de tanden in de lippen. In Joëls oogen is de liefde toch niets anders, dan een amusante kleine episode, welke dagelijks van heldin verwisselt. Ook zij is voor hem niets anders, dan de vertegenwoordigster van zulk een verlagende rol van een dag.

Waarom heeft Wigand zich nooit zulk een driestheid veroorloofd als zijn pleegbroeder? Waarom is zijn vereering van een geheel anderen aard, zoodat een iong meisje in zijn tegenwoordigheid niet van schaamte behoeft te blozen, dat zij zich in zijn tegenwoordigheid veilig en ridderlijk beschermd weet, als had zij plicht en eergevoel belichaamd aan hare zijde ?

Wigand heeft wel nooit de liefde in het stof vertreden

zooals Joel, maar hij heeft ze ook nooit zoo diep, diep in een poel gezocht, zooals hij!

Erika is een veel te fijngevoelige natuur, om niet instinctmatig den onzuiveren dampkring op te merken,

Sluiten