Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij meent ze niet goed. verstaan te hebben, maar

neen hier hier staat het waarlijk zwart op wit.

De gedrukte letters dansen voor Erika's oogen, een gloeiende blos schiet haar naar het gelaat.

Haar tekst is gewijzigd.

De kuische, teedere verzen, welke de „Dorpslurley' klagend heeft te zingen, dat zij een verlaten, bedrogen vrouw is, dat haar man den heiligen eed, welken hij vóór Gods trouwaltaar heeft gezworen, heeft verbroken, — die zijn geschrapt, en in de plaats daarvan is een woeste uitbarsting van hartstocht gezet, welke verraadt, dat de heldin een gevallene en verlorene ziel is, dat zij niet de vrouw maar de minnares, dat haar zoon een kind der schande is!

Een duizeling van ontroering overvalt Erika. Welk een schandalig stuk, vol zinnelijke begeerte en hartstocht is er uit haar zoo rein gedacht werk geworden !

Men heeft een witte roos genomen en ze in de

modder gedoopt!

En nieuwe, steeds nieuwe wijzigingen. Het jonge meisje vindt ze afschuwelijk. — Niet de jubelende psalm der liefde weerklinkt uit hare woorden, maar een onzedelijke liefdegloed, waarvoor haar onschuldige kinderziel terugschrikt! — En van dit stuk zal zij bekennen de schrijfster te zijn?

Zij zou het van schaamte besterven!

Wat aan de weinig angstvallige residentiebewoners hoogstens als pikant en prikkelend bevalt, ontstelt het kuische heidekind en doet hare wangen verbleeken.

Tranen van spijt schitteren in hare oogen, met bovenmenschelijke inspanning tracht zij ze terug te dringen. Welk een geluk, dat Mevrouw de Geheimraad, om wie zich een gelukwenschende schare van \ leiers verdringt, in haar bedwelmend geluk geheel vergeet, haar nicht voor te stellen.

De buitengewone ontroering moet zich in hare gelaatstrekken afspiegelen, zij ziet tenminste, dat

Sluiten