Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de moderne litteraire kunst meestal zulke aanstootgevende onderwerpen kiest. Men zou van de Dorpslurley zeer gemakkelijk een onschuldige, zeer sympathieke vrouwengestalte hebben kunnen maken. Doch van deze afdwaling des dichters kan men toch onmogelijk den componist een verwijt maken!

„Zoo? — waarlijk niet?" Haar stem klonk zoo eigenaardig slepend, dat hij haar verbaasd aankeek. „Houdt je Joël ook soms voor den schrijver van

het libretto?"

Zij schudde schier driftig, met een ironischen glimlach

het kopje. „Neen!" B

„Nu, wie zou dan de verantwoordelijke persoon zijn ,J „Laat ons later daarover spreken/

„Waarom later? Wij staan hier zoo afgezonderd, dat geen mensch op ons let of ons hoort.

„Goed. Weet dan, dat ik de overtuiging heb, dat Joël den tekst heeft veranderd, dat hij den dichter noopte, een werk, overeenkomstig zijn smaak, in zulk een smerigen inkt te doopen.'

„Denk je dat? Dat zou gemeen zijn. — Doch waarom denk je zoo slecht over Joëls smaak. Lag er in zijn muziek niet iets edels en ideaals, zoodat men nauwelijks aan een realistische richting kon denken?"

■ „Volgens Joëls eigen getuigenis interesseert hem geen vrouwelijk wezen, dat zich als de belichaming der deugd voordoet."

„En dat zeg jij?!" — Een hooge blos steeg naar Wigands gelaat, hij boog zich voorover, alsof hij haar niet goed had verstaan.

Erika sloeg in oogenblikkelijke verlegenheid de oogen neder. „En waarom zou ik het niet zeggen? Kunnen wij allen er ons niet dagelijks van overtuigen ? Wond hij er doekjes om, dat hem de dame in het Grieksche costuum, dat gij afkeurt, levendige belangstelling inboezemde, zoo levendig, dat hij onafgebroken met haar koketteerde?"

Wigand zweeg een oogenblik. De vreugde, welke

Sluiten