Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder verzet aan een eventueele toenadering' met die Circe over?

Ja! Toen zij zooeven Mevrouw de Geheimraad de -.jongste dweperij" van haar zoon wees en glimlachend toestemde, toen Mevrouw Elly de vreemdelinge zeer schoon en eigenaardig vond, scheen zij de belichaamde onverschilligheid te zijn.

Wigand drukte de koude hand tegen het voorhoofd. Hij was nooit een groot menschenkenner geweest, maar meisjesharten en vrouwenluimen begrijpen — dat ging boven zijn bevatting!

HOOFDSTUK XVI.

Joël had zich het gedrang ten nutte gemaakt, om zich — terwijl hij zich bij de hem omringende bewonderaars verontschuldigde — een oogenblik voor een dringende aangelegenheid met den regisseur te verwijderen.

„Waarde vriend, vergezel me vóór ons vertrek een oogenblik naar den foyer van den rang aan de overzijde, wij komen in mama's salon nog tijdig genoeg, om na den velen wierook een paar oesters te kunnen slikken !"

„Dat spreekt vanzelf, waarde Heer Eikhoff! Zoekt gij daar nog bekenden ? Het schijnt me reeds zeer leeg in de verschillende deelen geworden te zijn!"

„Neen, neen! een andere zaak!" — Joël stormde bijna zonder op iets te letten door de menigte en begaf zich regelrecht naar den schouwburgknecht.

„Een woordje, oudje! Je moet me een kleine inlichting geven!" — Een zwaarwichtige handdruk, een zeer hoffelijke buiging van den anderen kant en beide hoofden bogen zich nog nader tot elkander.

„In je loge zat een dame, in het wit gekleed, met een gouden gordel en haarband —," fluisterde Joël

Sluiten