Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dus voorloopig den mond gehouden, tot de buitengewone gebeurtenis werkelijk en waarachtig heeft plaats gehad.

Zoo opgewonden, verstrooid en zonderling als dezen avond, had men Daphne nog niet gezien, en men plaagde haar lachende, dat de Dorpslurley een verderfelijk vergif was, waarvan zij niet meer snoepen mocht.

Hare oogen schitterden. „Ik ben voor den dood als voor iets huiveringwekkends, raadselachtigs, ontzettend afschuwelijks altijd bang geweest, maar wanneer de muziek der „Dorpslurley" een doodelijk vergif is, dan zou ik zelfs, de van den dood het meest afkeerige, een zelfmoordenares kunnen worden!"

In de woning van Mevrouw Eikhoff straalden de vlammen allerwegen zoo helder en feestelijk, dat het één der aanwezige heeren aanleiding gaf tot de vleiende opmerking tegenover de gastvrouw, „zelfs de onwetendste moet het reeds buiten zien, dat binnen deze muren een nieuw licht is opgegaan, dat de gansche wereld verblinden en verlichten zal!" — — Mevrouw Elly was de majestueuze belichaming van welwillendheid en beminnelijkheid, ofschoon ook haar al te zelfbewust uiterlijk reeds thans ettelijke gasten ergerde, die volgens hunne meening zeiven door de nieuwe zon al te zeer in de schaduw gedrongen werden.

De moeders letten er ijveriger dan ooit op, of en in hoeverre Joël van hare dochters notitie nam, en de jonge dames hadden nog nooit zoozeer in ijverzuchtigen krijg onder elkander geleefd, als den tegenwoordigen avond.

Den heeren verdroot het evenwel, dat het eeuwig vrouwelijke alleen nog oogen en ooren voor den beroemden man en de goede partij had.

Desniettegenstaande was de stemming zeer geanimeerd, en Erika, die zich niet zoo recht in den vrijen, dikwijls ietwat oppervlakkigen toon kon vinden, waarin

Sluiten