Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroolijk schertsende toe, en toch lag er een scherpe klank in haar stem. —- „Je wilt het vervelende, nietinteressante kind van het land, door de eigenaardige karakteristiek, welke je het toedicht, wat origineeler doen voorkomen. Waartoe dat? Ik ben geen Dorpslurley, die op een publiek indruk maken moet, en doe gaarne afstand van elk succes, als ik daaraan slechts een verandering van mezelve in het pikante moet te danken hebben!"

Seconden lang keek Joel ze met groote oogen aan; hij verstond haar niet en had geen tijd, om over hare woorden na te denken, zóó kwam het hem zeer gelegen, dat een paar wijnstemmen in de zijkamer onstuimig zijn naam riepen. Mister Smith, de Engelschman, had de aanwezigen in verrukking gebracht door een komische, koeterwaalsche toespraak, waarin hij Mevrouw de Geheimraad, als de herrezene Mevrouw Goethe naast haar grooten zoon verheerlijkte. „Nu hebben wij een Mevrouw-moeder in de litteratuur en een in de muziek — en beiden hebben aan de kunst de grootste meesters geschonken."

Mevrouw Elly was verrukt en vertolkte de toespraak met groote levendigheid in het Hoogduitsch voor allen, die uit het mengelmoes van den Brit niet recht wijs konden worden.

De redenaar evenwel liep stijf en stram van de eene dame naar de andere, drukte de kin nog vaster tegen de hooge staande boord en sperde de oogen wijd open. Hij hield het champagneglas in de hand en had er blijkbaar schik in, met een stereotiep: „het welzijn der mama!" met ieder te klinken.

Hij trad ook op Erika toe, en toen hij het „welzijn der mama" alleen voor haar had gedronken, daar het jonge meisje geen glas in de hand had en het hem volstrekt niet inviel, er haar een te bezorgen, bleef hij naast haar staan, keek haar ongegeneerd aan en lachte.

„Spreekt gij Engelsch?" vroeg hij in zijn moedertaal.

Sluiten