Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat is zijn bedoeling. Zal de schoone jarige reeds gereed zijn, om den gevaarlijkste der goden te ontvangen ? — — Laat ons zien.

Het geklingel der schel weerklinkt door de gang. Een minuut diepe stilte, daarop geloop en gevlieg achter de voordeur, gedempt gefluister, de zware, gebeeldhouwde deur wijkt achteruit.

Een bediende in zwarten rok buigt, terwijl hij onwillekeurig een ietwat overbluft vragenden blik op den al te vroegen gast werpt.

„Goeden avond. Ik ben toch terecht? De Barones verwacht toch heden gasten ter viering van haar geboortedag?"

„Zeer zeker, Mijnheer, de uitnoodigingen luiden tegen half negen."

„Juist, half negen. Ik ben wat voorbarig, om den anderen heeren en dames den loef af te steken. Heeft de Barones zich reeds naar de salons begeven?"

„Neen, Mijnheer! — Mevrouw von Galavera is nog aan haar toilet. Mag ik u verzoeken, binnen te komen ?"

„Misschien haast de Barones zich wat. Heb de vriendelijkheid haar te berichten, dat de eerste gast met ongeduld het oogenblik verbeidt, waarop het hem vergund wordt zijne gelukwenschen aan hare voeten neder te leggen."

Hij scheurde het gesatineerd papieren omhulsel van den prachtigen bouquet purperroode rozen, liet zich den mantel van de schouders nemen, en wendde zich naar de deur, welke een tweede, zooeven verschenen livreibediende voor hem opende.

In het voorbijgaan werpt hij een snellen blik in den spiegel. Glimlachend, van zijn zegepraal zeker, als een nooit overwonnen veldheer, betrad hij het slagveld, waarop Amor hem den aanlokkelijkste van alle triomfen zou laten bevechten.

Verrast keek hij om zich. Welk een eigenaardig salon. Bevindt hij zich werkelijk in een kamer, of

Sluiten